Przystanek końcowy. | 2012-01-04

-Widzę już lotnisko o tam, panie kierowco może by tak szybciej!-krzyknął zdenerwowany Siergiej, a reszta pasażerów autobus jadącego na Międzynarodową, poparła go głośnym aplauzem. Za nimi majaczył Petersburg.
-Tam na płycie...tam nie ma już żadnego samolotu, nigdzie nie polecimy-dało sie słyszeć coraz bardziej wystraszone ludzkie głosy. Wiele głosów. Załkało dziecko wybudzone wrzaskami. Nagle uwage ich odwróciło coś innego...potężny błysk gzieś za nimi. Przesłonili oczy dłońmi które po chwili obróciły się w proch, który wiatr wyszarpał z płonącego pojazdu i rozsiał w płonącym powietrzu.