Trzecie oko | 2012-02-01

...Tunel był długi, ciemny podobny do wszystkich innych, jakie Siergiej widział w swoim parszywym, podziemnym życiu...Mężczyzna, pustym wzrokiem, badał ściany tunelu osłonięte gęstą zasłona ciemności.. Sergiej nie potrzebował światła, stracił wzrok dawno temu, kiedy jeszcze był stalkerem.. Zawsze chciał nim być, w dzieciństwie zakładał maskę gazową i udawał, że prowadzi ekspedycje, tam na górze. W rzeczywistości biegał po granitowej posadzce peronu, szamotał się między kolumnami, zmierzał do końca stacji w radosnych podskokach i dziecięcych podrygach, z używaną maską gazową włożoną na głowę...Mieszkał wtedy naaa.... Pamięć mu już szwankowała, miał w mózgu śmietnik wypełniony wieloma szczegółowymi wspomnieniami z dzieciństwa, już od dawna nie ma w nim miejsca na nazwy, daty, imiona... Ledwie udało mu się zachować w głowie swoje imię.. Miejsca nie było między innymi na nazwę stacji, na której się wychował.. Zaczynała się chyba na "S" mhm.. Albo na "C". Zupełnie nie mógł sobie przypomnieć. Stał teraz przed tunelem, zamarł w bez ruchu i badał go tym, co nazywa trzecim okiem. Ślepiec ów miał niezwykły talent, widział tunele mimo swojego kalectwa, czuł je całym sobą, metro wnikało w głąb jego ciała, docierało aż do szpiku jego kości.. Kto wie? Może nawet do jego duszy.. I właśnie ten talent Siergiej nazywał trzecim okiem inni zaś szóstym zmysłem. W tunelu unosiła się jakaś wonna, trująca substancja lotna, słyszał o tym od pary straganiarzy, przyszedł tu aby przekonać się co to jest i skąd się bierze. Na wszelki wypadek wziął swoja maskę gazową - a nuż się przyda.... Może straganiarze pierwszy raz wykazali się odrobiną uczciwości? Znał ich od dawna i dobrze wiedział, że rozpowszechniają każdą zasłyszaną plotkę, która brzmi choć trochę bardziej złowieszczo i tajemniczo niż ta, którą opowiadali ostatnio. Tym razem nie brzmiało to jak plotka, cała opowieść była zbyt realna i miała zbyt przyziemne wytłumaczenie - jak na nich...